تعیین مناسب بودن یک گیره نیاز به ارزیابی جامع از پنج جنبه دارد: تطبیق اندازه، عملکرد آب بندی، سازگاری مواد، سازگاری با شرایط عملیاتی و اثر نصب. این یک اتصال ایمن، قابل اعتماد و طولانی-را تضمین می کند.
1. تطبیق اندازه دقیق
قطر بیرونی لوله: قطر داخلی گیره باید کاملاً با قطر بیرونی لوله یا شیلنگ مطابقت داشته باشد و محدوده تنظیم 2 تا 5 میلی متر را فراهم کند. به عنوان مثال، گیره DN50 برای لوله هایی با قطر بیرونی تقریباً 50 میلی متر مناسب است.
مقدار مجاز تنظیم: اگر برآمدگی پیچ پس از سفت کردن گیره خیلی کوتاه باشد (<2 turns) or too long (>1/2 نخ)، نشان می دهد که انتخاب خیلی بزرگ یا خیلی کوچک است.
فیت حلقه آب بندی: پس از نصب، حلقه آب بندی باید به طور یکنواخت تحت فشار قرار گیرد، بدون پیچش، فلنج یا شکاف. در غیر این صورت، احتمال نشت وجود دارد.
2. ملاقات با شرایط عملیاتی
درجه بندی فشار: فشار نامی (PN) گیره باید بزرگتر یا مساوی حداکثر فشار کاری سیستم باشد. برای سیستم هایی با نوسانات فشار مکرر، توصیه می شود بر اساس فشار اوج انتخاب شود.
محدوده دما: اطمینان حاصل کنید که گیره و مواد حلقه مهر و موم می توانند در محدوده دمایی -30 درجه تا 230 درجه به طور پایدار عمل کنند، توجه ویژه به محدودیت مقاومت دمایی اجزای لاستیکی.
محیط ارتعاش: برای تجهیزات ارتعاشی بالا مانند موتورها و کمپرسورهای هوا، از گیرههای{1} استحکام بالا با واشرهای ضد شل شدن-یا ساختارهای دوبل-استفاده کنید.
3. تأیید عملکرد نصب را ارسال کنید
نیروی سفت کردن یکنواخت: از آچار گشتاور برای سفت کردن مورب مطابق با مقدار استاندارد (مثلاً 25 تا 30 نیوتن متر) استفاده کنید تا از نیروی یک طرفه که باعث ناهماهنگی می شود جلوگیری کنید.
نشت-آزمایش رایگان: فشار را تا 1.1 برابر فشار کاری فشار دهید، 10 دقیقه نگه دارید و چکه یا تراوش در مفاصل را بررسی کنید.
جبران جابجایی محوری: گیره های انعطاف پذیر باید اجازه انبساط و انقباض ± 10 میلی متر و انحراف 15± را بدون تمرکز تنش بدهند.
